در شعارهایی که طی اغتشاشات اخیر به گوش میرسید، مطالبی مثل "ما آریایی هستیم. عرب نمی پرستیم" هم شنیده می شد.

 

صرف نظر از این که این افراد در عمرشون اوستا یا ودا رو از نزدیک هم ندیدند و به احتمال بسیار زیاد، ژنوم آریایی قابل توجهی هم ندارند، به یاد مطالعات قدیمی خودم در مورد شباهت اسلام و دین بهی افتادم

 

همونطور که می دونید، آریایی های قدیم (خیلی قدیم! زمانی که ایرانیان و هندیان هنوز از هم جدا نشده بودند) چندخدا رو میپرستیدند. ردپای این مسائل رو در کتاب "ریگ ودا" می بینید

 

حدود 1000 سال پیش از میلاد (3000 سال قبل از خودمان) زرتشت ظهور کرد. او نخستین پیامبر یکتاپرست آریایی است که خط بطلان بر همه خدایان بی شمار ودایی کشید و آنان را از مقام الوهیت به درجه دیوی و ظلمت تنزل داد!

 

زرتشت به خدای یکتایی قائل شد که او را اهورامزدا یعنی دانای توانا می‌خواند. در پیش او، همة خدایان آریایی و غیر آریایی و موجودات شریر و جانوران درنده و آزارنده و بیماری ها و رنج ها و مرگ در شمار دیوان و اهریمن محسوب می‌شدند (یک پرانتز بی جا! نمیدونم اسم آیت الله تبریزیان رو شنیدین یا نه. تخصصش طب اسلامیه. ایشون هم اعتقاد داره که بیماری های روانی میتونه در نتیجه دیوان و پریان باشه!).

 

بطور خلاصه در ترکیب دوگانگی زرتشت یعنی انگره مینو (اهریمن) با اسپنته مینو (خرد مقدس)، تاریکی با روشنایی و زشتی با زیبایی و دروغ با راستی و خیر با شر، در برابر یکدیگر قرار دارند. آدمی در دین زرتشت اگر خیر را اختیار کند سعادتمند و اگر شر را برگزیند شقاوتمند است.

 

دین زردشت تا اینجا تفاوت خاصی با اسلام نداره. فقط یه کم توی قدرت اهریمن اغراق شده و از چیزی که هست بزرگتر نشون داده شده. اما اصل داستان که اهریمن دشمن انسانه، در هر دو دین وجود داره.

ادامه دارد...